نشریهٔ علمی و فرهنگیدانشکدهٔ مهندسی کامپیوتر شریف
رایانش

زندگی دانشجویی

آموزش در دانشکدهٔ کامپیوتر؛ انتقادات یک پیرمرد

گزیده‌ای از یادداشت امیرعلی ابراهیم‌زاده دربارهٔ تجربهٔ تحصیل و چارت آموزشی دانشکده.

این صفحه گزیده‌ای از مطلب است. متن کامل را در PDF شماره بخوانید.

پنج سالی می‌شود که در این دانشکده زندگی می‌کنم. نزد اساتید، شاید جوانی خام باشم، اما بین دانشجوهای کارشناسی پیرمرد حساب می‌شوم. به اندازه‌ای آموخته‌ام که بتوانم دربارهٔ آموزش دانشکده نظر بدهم. آموزش دانشکده اشکالاتی اساسی دارد که امیدوارم این چند بند، اندکی این اشکالات را شفاف کنند. دوست دارم گفته‌هایم به گوش اساتید برسند، ولی خوش‌بین نیستم. حداقل امیدوارم حرف دل بچه‌ها را زده باشم.

سخت‌افزارگرایی افراطی

چارت دانشکده را که ببینید، غلبهٔ درس‌های سخت‌افزاری عمیقاً مشهود است. شاید بگویید خب رشته، مهندسی کامپیوتر است، نه علوم کامپیوتر و به همین دلیل سخت‌افزار باید در آن پررنگ باشد. خیر! کافی‌ست شما چارت مهندسی کامپیوتر دانشگاه‌های دیگر را ببینید. من با دوستان دانشگاه فردوسی، امیرکبیر یا تهران صحبت کرده‌ام. آن‌ها درسی به نام ساختار و زبان کامپیوتر ندارند و یک‌راست بعد از مدار منطقی، معماری می‌خوانند. درس طراحی سیستم‌های دیجیتال نیز در میان دروس اجباری برخی دانشگاه‌ها نیست.

از شمارهٔ ۱۷ رایانش. متن برای نمایش در وب با اصلاح فاصله‌گذاری حروف‌چینی شده است. نسخهٔ چاپی